Yaşlılar Haftası...

   Çalıştığım yerde yaşlılar haftası ile ilgili yazı yazmam istenildiğinde blogda da yazmam gerektiğini hissettim.Orada yazamadıklarımı burada yazayım bari!

    Bizim yaşlılarımız batıda ki  yaşlılara benzemezler aslında.Tiyatro ,sinema alışkanlıkları yoktur.Kendilerini düşünmezler.Ömürleri boyunca çocukları-belli süre sonrasında- torunları için çalışmışlardır.Köyde,şehirde fark etmez anlayacağınız.Kendi dedelerim ve nenelerimden örnek verim.Bizimkiler ki annemin tarafı köyde,babamın tarafı şehirde yaşıyorlardı.Sürekli beraberdik onlarla.Köyde kerpiç ev dediğimiz torpaktan yapılmıştı evleri.En çok huzur duyduğum yerdi aslında genelde bayram olduğunda giderdik.Zaten bayram yemeği belliydi standarttı.Dolma,sütlaç, pilav.Köyde yaşam zordur.Yağmur yağdığında toprak ev olduğu  için yağmur eve  damlardı.Loğlardı nenem damı.Kadıncağızın üstünden geçerdi yağmurlar.Dedem haber hastası idi o zaman tabi trt var.Başka kanal çekmezdi köyde.Sürekli çatışırdık o haber ben maç için.

   Gelelim şehirdekilerine bundan birkaç yıl evvel ilkokulumu ziyaret ettiğimde herkes deden nasıl? Diye soruyorlardı.Sebebi şu dedem sürekli de olmasa sık sık götürüp  getirirdi.Bu günlere geldiysem annem ile beraber onun payı çoktur.Küçükken banyo sobası dedemlerde olduğu için onlarda yıkanırdık.Onlarda kalırdım gece.Güzel  günlerdi anlayacağınız o günler…

Yaşlılar haftası felan bilmeyiz aslında biz.Batının çıkardığı şu günleri takılıp kalmayalım.Büyüklerle dolu dolu vakit geçirelim yeter.